บทที่ 131 ตอนที่ 25 (5)

ก้อนเมฆส่อถึงเงาคน

สายลมส่อถึงลมหายใจ

ท้องฟ้าคล้ายกับบ้านหลังใหญ่ ซึ่งเป็นที่อาศัยให้ใครๆ ที่อยู่บนนั้นได้มองลงมา

“คุณปรียาว่า” อัลิปรียาเอ่ยพึมพำขึ้นอีกเมื่อมองขึ้นไปบนฟ้า ขณะที่อยู่ในอ้อมกอดของชายผู้เป็นที่รัก

“ถ้าคุณพ่อคุณแม่ คุณลุง...คุณป้า แม่น้อม กับคุณอาปรัชยังอยู่ตอนนี้ พวกท่านคงดีใจนะคะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ